தசாவதாரத்தின் மேலும் கமலின் நடிப்பின் மேலும் வானளவு நம்பிக்கை
வைத்திருப்பவர்கள் இந்த பதிவை படிப்பதும் படிக்காமல் இருப்பதும் அவரவர்
விருப்பம். இங்கு எனக்குத் தெரிந்தவகையில் மட்டுமே பார்வை இருக்கும்.
படத்தின் தயாரிப்புக்காலம் இரண்டரை ஆண்டுகள் என்பது ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய
விஷயம்தான். பத்தில் எட்டுப்பேருக்கு மாஸ்க் மாட்டிவிடவே அத்தனை நேரம் தகும்.
கமலை விட்டால் இந்த வேடங்களில் யாராலும் நடிக்கவே முடியாது, காரணம் படத்தின்
பெயர் தசாவதாரம். பத்து வேடங்களில் நடித்திருப்பதை எப்படி சாதனை என்று சொல்ல
முடியும்? நடித்தபிறகுதான் சாதனை செய்ய வாய்ப்புள்ளதா என்று தெரியும் இல்லையா
என்று தெரியும். படம் முடிந்துவெளிவரும் முன்னரே உலக சாதனை, உலகத்தின்
ஒரேநாயகன் என்ற அடைமொழிகளோடு சொன்னவர்கள் எல்லாரும் கமலைச் சுற்றி
உள்ள அடிப்பொடிகள். இதுவும் ஒரு மார்க்கெட் உத்தி என்றே கொள்க. சிவாஜி என்ற
குப்பைப் படத்திற்கு ஆன அளவுக்கு ஆகாமல் மாறுபட்டிருந்தது என்பது குறித்து
சந்தோஷம் கொள்வோம்.
உலகத்தரம் என்ற கூச்சலுக்கு முதலில் ஒரு முற்றுப்புள்ளி வைத்தே ஆக வேண்டிய
கட்டாயம். எங்கே அய்யா இந்தமாதிரி உலகத்தரமான படம் எடுக்கிறார்கள்? அதிக
பட்சமாக இந்தியத்தரம் என்று சொல்வதுகூட சற்று அதிகம். மேம்பட்ட தமிழ்நாட்டுத்
தரம் என்பது சரியாக இருக்கலாம்.
சந்தானபாரதி என்பவர் கமலின் உற்றநண்பர். இவர் நடித்த படங்களில் கதாநாயகியை
அத்துவானக்காட்டில், ஆற்றங்கரையோரம் கற்பழிப்பதுதான் இவரின் ஹைலைட்.
அதற்காக தசாவதாரத்தில் கூடவா மாற்றமே இல்லாமல் எடுப்பார்கள்?.
ஒய்.ஜி.மகேந்திரன், எஸ்.வி சேகர், க்ரேஸி மோகன் ஆரம்பகால நாடகங்களில்
அவர்களின் மொக்கைக் கடி ஜோக்குக்காகவே பிரபலமானது. அந்த வகைக் காமெடியை
கமல் இன்னமும் வீழ்ந்துவிடாமல் காப்பாற்றி வருகிறார். இப்பொழுதுகூட எந்தக்
குழந்தை சொல்லும் கடிஜோக்குகளின் சரிபாதி இவர்களிடம் இருந்து சுட்டதாகத்தான்
இருக்கும்.
கொல்டி கமலின் வேடத்திற்கு அவ்வை சண்முகியின் முகத்தை எடுத்திருக்கிறார்கள்.
மற்ற அனைத்து வேடத்திற்கும் உடலைவிட தலை பூதாகரமாக பெரிதாக இருக்கிறது.
உதாரணம் வேண்டுமென்றால் விநாயகர் வேடமிட்டு வரும் தெருக்கூத்து நாடகங்களை
நினைவுக்கு கொண்டுவாருங்கள்.
உலகத்தையே அழிக்கும் அந்த கிருமி படத்தின் ஆரம்பகட்ட காட்சிகளிருந்து கடைசி
காட்சி வரை உச்சபட்ச வெயில் நகரமாகிய சென்னையில்தான் உலாத்திக்கொண்டிருந்தது
ஆனால் அதற்கு கமலாக மனது வைத்தாலொழிய மோட்சமில்லை.
தயவுசெய்து உலகத்தரத்திற்கு எடுக்கிறேன் என்று கிளம்புபவர்கள் எந்த சமரசத்தையும் செய்துகொள்ளாதீர்கள். அல்லது உலகத்தரம் என்ற லேபிளை உபயோகிக்காதீர்.
படத்தில் மொத்தமாக எனக்கு வெறுப்பு வந்த இடம் நாகேஷ் விபத்துக்குள்ளாகி
சாலையோரத்தில் பேசும் வசனங்கள். அவருக்கு கொடுக்கப்பட்ட பத்து வினாடிகளில்
சூழ்நிலைக்கு சற்றும் பொருத்தமில்லாமல் கடிஜோக்குகள் சொல்கிறார். கொல்டிகமலும்
வந்து தன்பங்குக்கு இரண்டு கடிஜோக்குகள் சொல்கிறார்.
ஆங்கிலத்தில் ஹெல்பாய் என்ற படத்தை பார்த்திருப்பீர்கள் அல்லது Shrek படத்தின்
எடிமர்பி குரல்கொடுத்திருக்கும் வேடத்திற்கும் கைப் உல்லா வேடத்திற்கும் குறைந்த
பட்சமாக எத்தனை வித்தியாசத்தை உங்களால் கண்டுபிடிக்க முடியும்? இவர் இவ்வளவு
உயரம் என்று காட்டுவதன் பின்னே எந்த அரசியல் உள்ளது. தமிழ்நாட்டில் வளரும்
முஸ்லிம்கள் இன்னமும் தமிழை இப்படித்தான் பேசுகின்றார்களா? கண்மண் தெரியாத
அளவுக்கா இன்னமும் குழந்தை பெற்றுக்கொள்கிறார்கள்? உயரமான கமல் பேசும்
தமிழும் அவ்தார்சிங் பேசும் தமிழும் எந்த விதத்தில் வேறுபட்டது?
புஷ் கேரக்டரிலிருந்து சிதம்பரம் 95 வயசு பாட்டிவரைக்கும் இவர் மட்டுமே செய்ய
வேண்டுமா? இதற்கு ஹாலிவுட்டிலிருந்து ஆட்கள் வரவேண்டுமா? ஈரானில்
இப்படி யாரும் வருவதில்லை. மொராக்கோ, செசன்ய குட்டிநாடுகள் எல்லாம்
இவ்விதம் உலகத்தரம் என்று நீட்டி முழக்கி படம் எடுக்கவில்லை. ஆனால் அவர்களின்
படம் உலகத்தரத்திற்கு சவால் விடும்படி உள்ளது.
கமலின் நம்பிக்கை என்னவென்றால் சிவாஜி என்ற படத்தையே வெற்றிப்படமாக்கியவர்கள்
தசாவதாரத்தை கொண்டாடுவார்கள் என்பதுதான்.
பெனாத்தல் அய்யா சொல்லியிருக்கிறார். அமெரிக்க வில்லன், புஷ், ஜப்பான் கமல்
என்று பலவேடங்கள் இருந்தாலும் உடல்மொழி பிரமாதமாக உள்ளது என. என்னுடைய
கணிப்பும் அதுவாகவே இருந்தது. ஆனால் கடைசிகாட்சியில் புஷ் மேடையில் குத்து
டான்ஸ் ஆடாத குறையாக மேடையில் இடமிருந்து வலமாகவும், வலமிருந்து
இடமாகவும் நடக்கும் அந்த காட்சியை பார்த்ததும் மொத்தமாக கலைந்துபோனது.
பழைய நாடங்கங்களில் பிரதான நாயகர்கள் ஒப்பனை செய்யும் நேரத்தில் திரையை
இழுத்து மூடாமல் பபூன் என்றழைக்கப்படும் நகைச்சுவை நடிகரை உலவ விடுவர்
அதுபோலதான் அந்த புஷ் வேடம் நடந்து சென்றது. இதற்கு ஆர்ப்பரிக்கும் மக்கள்
வேறு!
உயரமான கமல், புஷ் வேடம், பாட்டி வேடம் போன்றவை எண்ணிக்கைக்கு
உதவியதே தவிர வேறென்ன செய்தது. இந்த படத்தால் தெரியவரும் செய்தி என்ன
என்றால் கமல் 100 பாத்திரங்களைக் கூட ஒரே படத்தில் செய்ய முடியும் அதைச்சுற்றி
ஜிகினா போல கதையை அமைத்து ஹாலிவுட் தரம் என்ற லேபிளையும் குத்த
முடியும் என்பதே!
படத்தின் இசையைப் பற்றி சொல்லவேண்டும். இசை இந்த படத்தில் என்ன செய்தது
என்பதை யாராவதுதான் சொல்லவேண்டும். போக்கிரி படப்பாடல் கூட இந்தகாலத்தில்
ஹிட் ஆவது ஒன்றும் ஆச்சரியப்படும் விஷயம் அல்ல. பின்னணி இசை வேறு ஒருவர்.
அய்யா கே.எஸ்.ரவிக்குமார் அவர்களே! உங்களுக்கு இப்படத்தின் இயக்குனர் என்ற
பெயரே அதிகபட்சம். சுந்தர் சி க்கு அளிக்கப்பட்டதே அதைப்போல. அதற்காக எல்லாபடத்திலும் வருவதுபோல கருப்பு கண்ணாடி கருப்பு கோட்சூட்டுடன் காக்காய்வலிப்பு வந்தவரைப்போல ஏன் ஆடுகிறீர்? உலகத்தரமான இப்படத்தில் நீங்கள் எதற்கு? சற்று ஒதுங்கிதான் நில்லுங்களேன். அந்த ஐந்து நொடி நடனத்தில் என்ன சாதித்துவிட்டீர்?
கசப்பு மருந்தை சாப்பிட்டவுடன் இனிப்பை நம் மனது நாடும் அல்லவா! அதுபோல
மூன்றாம் பிறையின் இந்திப்பதிப்பான சத்மா வை பார்த்தேன். பாலுமகேந்திராவுக்கும்
கமலுக்கும், ஸ்ரீதேவிக்கும் முத்தம் கொடுக்க வேண்டும் என்று தோன்றியது.
எவ்வளவு அழகான தெளிவான முகம்? மூன்றாம் பிறை முதல் அன்பே சிவம்
வரை தங்களது முகத்தில் சிறிய மாற்றத்தினைதான் காணமுடியும். அக்கால
இடைவெளி கூட தங்கள் உடல்கட்டினை பாதிக்கவில்லை. பத்து வேடம் செய்கிறேன்
இருபது வேடம் செய்கிறேன் என்று முகத்தில் ரசாயனத்தை அள்ளிப் பூசாதீர்கள்.
மாயாஜால தந்திரப்படங்களைப் பார்ப்பதுபோல உள்ளது. தங்களின் நடிப்பிலும்
மேலாக உங்கள் முகத்தை ரசிக்கிறேன்.
சிவாஜி படத்தை தொழில்நுட்பம், ஒப்பனை இல்லாமல் யாராவது அதே கதையை
பார்க்க தைரியம் உள்ளவர்கள் இருக்கிறார்களா? ரஜினி என்ற அவ்வளவு பெரிய
காந்தத்திற்கே இந்த நிலைமை. அடுத்த ரஜினி படத்துக்கு கூட இதே நிலைமைதான்
"ரோபோ" என்று பெயர் வைத்திருக்கிறார்கள். உண்மையில் ஷங்கர் கூட்டத்தினர்
ராமநாராயணனுக்கு சற்றும் சளைத்தவர்கள் அல்ல. தொழில்நுட்பத்தை பரிகாசம்
செய்பவர்கள் இவர்கள்.
படத்தின் இறுதியில் ஒரு வசனம் வரும் "கடவுள் இருந்திருந்தா நல்லா இருக்கும்"
என்று. ரஜினியின் அரசியல் பிரவேச அறிக்கைகள் போல உள்ள காட்சி இது.
எதிர்ப்பாளாரகவோ, ஆதரிப்பவராகவோ நடிகர்கள் இருக்கவேண்டும் என்று நம்பும்
மனப்பான்மையை தொடர்ந்து வளர்த்துக்கொண்டு போவதில் இந்த நடிகர்களுக்கு
அப்படி என்ன மயக்கமோ தெரியவில்லை. தமிழனும் தினம் தினம் அதற்காகவே
காத்துக்கொண்டிருக்கிறான். என்னையும் சேர்த்தே சொல்கிறேன். இன்னும் இருபது
வருடம் கழித்து விஜய் கூட தகுதி பெற்றுவிடுவார் என்று நம்புவோம்.
இவ்வளவு செய்திருக்கும் இந்தப்படத்தில் குறைகள் சொல்லவே மனது அஞ்சுகிறது.
காரணம் அத்தனை பேரின் உழைப்பு இருக்கிறது. மாறாக கமலின் வேடங்கள்
மனதுக்குள் பல கேள்விகளை எழுப்புகிறது. அமெரிக்க வில்லன் பாத்திரத்தைப்
பார்க்கும்போதெல்லாம் சிரிப்புதான் வருகிறது. அவ்வளவு பெரிய தலையா
அமெரிக்கர்களுக்கு இருக்கிறது? எம்.ஜி.ஆர் காலத்தில் மச்சம் ஒன்றுதான் இரட்டை
வேடத்திற்கு மாற்றாக இருந்ததே! சமீபத்தில் வந்த அ.த.ம கூட அந்த விதிகளை
மீறாமல்தானே வந்திருக்கிறது. :)
நிஜமுகத்தை வைத்துக்கொண்டே நீங்கள் நன்றாக நடிக்கிறீர்கள் கமல். இந்த பொய்
முகங்களுடனான முகத்தில் உங்கள் நடிப்பை கடினத்துடன் தேட நேர்கிறது முடிவில்
சலிப்புதான் மிஞ்சுகிறது.
100 கோடி பட்ஜெட், வெளிநாட்டு ஒப்பனைக்கலைஞர்கள், ஹாலிவுட் தரம், மயிர்க்
கூச்செரியும் சண்டைக்காட்சிகள் இதெல்லாம் சலித்து விட்டன கமல். உங்களைச்சுற்றி
இருக்கும் "ஒலகநாயக" கோஷத்தை விட்டு வெளியே வந்துவிடுங்கள். புகழுக்காக,
வியாபாரத்துக்காக மூளையை மழுங்கடிக்கும் வித்தையை செய்ய பலர் இருக்கிறார்கள். இப்பொழுதுகூட உங்கள் படத்தினைக் காண எனது ஒரு முழுமாத ஊதியத்தைக் கூட தரத்தயாராக இருக்கிறேன். அதற்கேற்றார்போல உங்களது படங்களும் இருக்கட்டும்.
சன் டீவி, கலைஞர் டிவி டாப்டென்னில் முதலிடம் பெற விஜய், அஜித், சிம்பு
போன்றவர்கள் இருக்கிறார்கள்.
'நீ சொல்வதை ஏற்கவோ மறுக்கவோ எனக்கு உரிமையுண்டு,
ஆனால் அதை நீ சொல்வதற்கான சுதந்திரத்தை என்
உயிரைக்கொடுத்தேனும் பெற்றுத்தருவேன்" புனிதர்களின் தாக்குதலில் இருந்து
தப்பிப்பதற்கான டிஸ்கி அல்ல இது.
எல்லையற்ற அன்பு கொள்வோம்
Showing posts with label நொந்த அனுபவம். Show all posts
Showing posts with label நொந்த அனுபவம். Show all posts
Friday, June 13, 2008
Sunday, April 13, 2008
மொபைல் போன் தொலைந்து போனால்....
மொபைல் போன் தொலைந்து போவதால் உள்ள ஒரே நன்மை என்னவென்றால்
ஏண்டா மச்சான் போனே பண்ணலன்னு யாராச்சும் கேட்டால் மொபைல் தொலைஞ்சு
போய் நம்பர் காணாமா போச்சுடா மாப்ளன்னு சொல்லலாம். கடன்காரன், ஊர்க்காரன்
தூரத்து சொந்தம், தினமும் ஆபிஸ்லருந்து ஓசி போனில் ஒயிலாக பேசும் ஊழியர்கள்
இடமிருந்து கூட உபரியாக தப்பிக்கலாம்.
கடந்த வாரத்தில் ஒருநாள் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருந்தபோது என் தலையணைக்கடியில்
இருந்த மொபைலை என் தூக்கம் கலையாமல் லவட்டிவிட்டார்கள். நான் கதவைப்
பூட்டாமல் தூங்கியதை எந்த உளவுத்துறையினர் அக்கொள்ளையர்களுக்கு தகவல்
கொடுத்தார்களோ தெரியவில்லை. விலைமதிப்புமிக்க பாவனா, நமீதா, இன்னபிற
திரை அழகிகளின் புகைப்படங்கள் தவறிவிட்டன. இளையராஜா பாடல்களும்
நானே பாடி பதிவு செய்த பாடல்களும் பொக்கிஷம் போல யாருக்கும் தெரியாமல்
பாதுகாத்து வைத்திருந்தேன் அத்தனையும் புஸ்.
காவல் நிலையத்தில் புகார் செய்ய போனபோது அங்கொரு கொடுமை சிங்கில் பீஸில்
ஆடியது. அங்கே இருந்த ஒரு போலீசுக்கு மருந்துகுப்பி அளவு கூட ஆங்கிலம்
தெரியவில்லை. எனக்கோ கட்டிப்போட்டு அடித்தால்கூட அரபி வராது. அக்கம்
பக்கத்தில் வார்த்தைகளை கடன் வாங்கி கூடவே சைகை நடனம் ஆடி அவர்களுக்கு
புரியவைத்தேன். போன் வாங்கியதற்கான ரசீது, சீரியல் எண், அடையாள அட்டை
எல்லாவற்றையும் கொடுக்க சொன்னார்கள். எதுவுமே இல்லாமல் வந்திருந்த எனக்கு
பேரதிர்ச்சி உடனே அறைக்குச் சென்று எடுத்து வருகிறேன் என்று வெளியே வந்தேன்.
என் நேரம் ஒரு டாக்சி கூட கிடைக்கவில்லை. மெதுவாக நடந்து செல்லும்போது
ஆப்பிரிக்கன் ஈஸ்டர்ன் தென்பட்டது. உள்ளே நுழைந்து இரண்டு புட்டிகள் வாங்கி
தொலைந்துபோனதை கொண்டாடிவிடலாம் என்று மனம் கணக்கு போட்ட நொடியில்
ஆவோ பாய் என்ற எனக்கு தெரிந்த இந்தி வார்த்தையில் ஒரு பாகிஸ்தானி டாக்சிகாரன்
அழைத்தான். போய் திரும்ப அழைத்து வர அவனுடன் இந்தியில் கதைத்து (ஆம் இந்தி)
அறை வந்தபோது ரசீது எங்கு வைத்தேன் என்பது மறந்துபோனது. கட்டிலையே புரட்டி
அடியில் இருந்த பேப்பரை எடுத்தால் ரசீதாக இருந்தது. மொபைலே கிடைத்த சந்தோஷம்
சீரியல் எண்ணும் அதிலேயே எழுதி இருந்தது.
மறுபடியும் அதே போலிஸ் ஸ்டேஷன். அவர்கள் கொடுத்த பாரத்தில் விடைகளை
நிரப்ப சொன்னார்கள். பேனா எடுத்து வரவில்லை. சூன்யமான முகத்துடன் அந்த
தாடி போலிசை பார்த்தேன். நம் ஊர்களிலாவது ஒருமீட்டர் செருப்பு தைக்கும் நூலில்
பேனாவை இறுக்கமாக கட்டி வைத்திருப்பார்கள். இங்கே அதுவும் இல்லை. பக்கத்தில்
நின்றிருந்த ஒரு சூடானியரிடம் கெஞ்சி வாங்கி நிரப்பி ரசீதின் நகல், அடையாள அட்டை நகல், எல்லாவற்றையும் இணைத்து கொடுத்தேன்.
இவ்வளவு சிரமத்துக்கு இடையில் கொடுத்தபோது அதை இடக்கையால் வாங்கி பிரித்து
கூட பார்க்காமல் ஓரமாக வைத்துவிட்டார் அந்த கனவான் இப்படியாகும் என்று தெரிந்து
இருந்தால் நானே புலனாய்வில் இறங்கி திருடனுக்கு வலை விரித்திருப்பேன். வெளியே
வந்து காவல் நிலையத்திற்கு பின்னால் இருந்த ஆப்பிரிக்கன் ஈஸ்டர்ன் கிளையினுள்
நுழையப்போனேன். அப்போதுதான் வேலை நேரம் முடிந்து கதவை அடைத்தார்கள்.
"ஐயா கருணையாக ஐந்து நிமிடத்தை தாருங்கள்" என்று என்று ஏலம் விட்டு படிப்படியாக
நான்கு, மூன்று, இரண்டு என்று கடைசியாக ஒருநிமிடம் கூட திறக்க முடியாது என்று
சொல்லி கதவை அடைத்து விட்டார் அந்த கறார் ஊழியர்.
தொலைந்து போனது கிடைக்கும் வரை தற்காலிகமாவது ஒரு சிம்கார்டு இருந்தால்
நல்லது என்று அதை வாங்க சென்றேன். அந்த மெகாமாலில் இதுவரை ஆங்கிலத்தில்
வந்திராத ஆங்கிலப் படங்கள் எல்லாம் விலைக்கு இருந்தன. அய்யா இது எல்லாம்
எந்த நூற்றாண்டில் வெளிவந்த படங்கள் என்று கேட்கலாம் போல இருந்தது.
இந்த பிலிப்பைன் தேசத்து பிகர்கள் பணம் எண்ணி கல்லாபெட்டியில் போடுவதற்கும்,
தொலைபேசிக்கு பதில் சொல்லவும் மட்டும் பிறந்தவர்களா என்ற சந்தேகம் அடிக்கடி
எனக்கு ஏற்படுவதுண்டு. கல்லாக்களில் நீக்கமற வெள்ளை நிற பிலிப்பினி பிகர்கள்
பொம்மைகள் போல அமர்ந்திருந்தன.
வயிறு பசித்தது. எங்காவது காரமாக உள்ளே தள்ளவேண்டும் போல இருந்தது. நேராக
தென்னிந்திய உணவு விடுதி நோக்கி சென்றேன். "இப்பதான் ரெடியாகிட்டு இருக்குங்க"
இட்லி தோசை வேணா சூடா கிடைக்கும் என்றார்கள். சரி எதாச்சும் கொடு என்றேன்.
போனில் பேசியபடியே ஒருவன் என் அருகில் உட்கார்ந்தான். புதிதாக வந்தவன் போல
ஊருக்கு போன் பண்ணி பிஸ்து காமித்துக் கொண்டிருந்தான் நடு நடுவே "ஆமா...
இல்லயா பின்ன.." என்று வேறு இந்தநேரத்தில் என் கையில் டுபாக்கி இருந்தால்
ரோட்டில் போன் பேசி செல்லும் அனைவர் வாயிலும் குறிபார்த்து சுடுவேன்.
போனை ஒரு வினாடி நிறுத்திவிட்டு "அண்ணே எனக்கு ஒரு ஆவூ" என்றான் அந்த
அண்ணாரும் "ஒண்ணே ஒன்னு போதுமா கண்ணு" என்று திருப்பி கேட்டார். இவன்
சைகையாலே பதில் அளித்தான். (இல்லயா பின்ன IST லைன் இல்லா) என்னால்
ஆர்வத்தை அடக்க முடியவில்லை போன் பேசிக்கொண்டிருந்தவனிடம் "ஏங்க ஆவூ"
என்றால் என்ன என்று கேட்டேன். ஆவூன்னா ஆனியன் ஊத்தாப்பம் என்ற தன் அரிய
சுருக்கு சொல்லை சொன்னார்.
"அப்ப சாதா வூத்தப்பத்த என்னன்னு சொல்விங்க? சாவூன்னா? என்று கேட்டேன். வேறு
இடம் பார்த்து உட்கார்ந்து கொண்டு ஆவூவை அவசரமாக சாப்பிட்டுவிட்டு வெளியேறினான்.
அறைக்கும் திரும்பும் வழியில் டாக்சியில் என் பக்கத்தில் இருந்தவர். என் மொபைல்
மாடல் போலவே வைத்திருந்தார். (Sony ericson k800i) அப்படியே புடுங்கிகிட்டு
கார்லருந்து குதிச்சிறலாமான்னு தோன்றியது. போனையே வெறித்து பார்க்க அவர்
பேண்டின் உள்பாக்கெட்டில் போட்டு பத்திரப்படுத்திவிட்டார்.
கடந்த ஒருவாரமாக எண்களை மொபைல் போனில் சேமிக்காமல் மனதில் மனனம்
செய்வது என்று முடிவுசெய்து சேமிக்காமல் விட்டுவிடுகிறேன். ஆனால் ஒன்றிரண்டு
தவிர மனனம் ஆக மாட்டேன் என்கிறது. தூங்கும்போது நிறைய எண்கள் கனவில்
வருகிறது, கார் நம்பர்கள் குறுக்கே வந்து குழப்பமளிக்கிறது, திடிரென்று என்
டெலிபோன் எக்ஸ்டென்சன் மறந்து போனது, உச்சகட்டமாக புதிதாக வாங்கிய எண்
என்னவென்று தெரியவில்லை. அலுவலக போனில் இருந்து 100 மைல் தள்ளி
இருந்த ஒருவருக்கு அழைத்து எண் உலாபேசி எண் என்னவென்று சொல்ல முடியுமா?
என்று கேட்டேன்.
"அண்ணே என்னண்ணே ஆச்சு? கவலபடாதிங்க எல்லாம் சரியாயிரும்..." நம்பர்
சொல்றேன் குறிச்சுக்கங்க என்று சொல்லி நம்பர் சொன்னார்.
சிறுவயதில் உறவுக்காரர்கள் வீட்டு டெலிபோன் எண் எல்லாம் டாண் டாண் என்று
சொல்வேன். மொபைல் வந்ததிலிருந்து மூளை என்ற வஸ்துவை உபயோகபடுத்தாமல்
விட்டதினால் துருப்பிடித்து விட்டது.

என்
எதிரே
எண்களின்
குவியலாக உள்ளது
எந்த எண்ணிலும் என்
எண்கள் இல்லை எதிரில்
உள்ள கார் எண்ணின் கூட்டுத்தொகை
என் காதலி வீட்டு எண்ணை ஒத்திருக்கிறது.
எங்கெங்கு காணினும் எண்களடா தம்பி எண்களடா
எத்தனை கோடி எண்கள் வைத்தாய் எங்கள் இறைவா..??
இதுக்கு பேர்தான் படிக்கட்டு கவுஜை.
ஏண்டா மச்சான் போனே பண்ணலன்னு யாராச்சும் கேட்டால் மொபைல் தொலைஞ்சு
போய் நம்பர் காணாமா போச்சுடா மாப்ளன்னு சொல்லலாம். கடன்காரன், ஊர்க்காரன்
தூரத்து சொந்தம், தினமும் ஆபிஸ்லருந்து ஓசி போனில் ஒயிலாக பேசும் ஊழியர்கள்
இடமிருந்து கூட உபரியாக தப்பிக்கலாம்.
கடந்த வாரத்தில் ஒருநாள் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருந்தபோது என் தலையணைக்கடியில்
இருந்த மொபைலை என் தூக்கம் கலையாமல் லவட்டிவிட்டார்கள். நான் கதவைப்
பூட்டாமல் தூங்கியதை எந்த உளவுத்துறையினர் அக்கொள்ளையர்களுக்கு தகவல்
கொடுத்தார்களோ தெரியவில்லை. விலைமதிப்புமிக்க பாவனா, நமீதா, இன்னபிற
திரை அழகிகளின் புகைப்படங்கள் தவறிவிட்டன. இளையராஜா பாடல்களும்
நானே பாடி பதிவு செய்த பாடல்களும் பொக்கிஷம் போல யாருக்கும் தெரியாமல்
பாதுகாத்து வைத்திருந்தேன் அத்தனையும் புஸ்.
காவல் நிலையத்தில் புகார் செய்ய போனபோது அங்கொரு கொடுமை சிங்கில் பீஸில்
ஆடியது. அங்கே இருந்த ஒரு போலீசுக்கு மருந்துகுப்பி அளவு கூட ஆங்கிலம்
தெரியவில்லை. எனக்கோ கட்டிப்போட்டு அடித்தால்கூட அரபி வராது. அக்கம்
பக்கத்தில் வார்த்தைகளை கடன் வாங்கி கூடவே சைகை நடனம் ஆடி அவர்களுக்கு
புரியவைத்தேன். போன் வாங்கியதற்கான ரசீது, சீரியல் எண், அடையாள அட்டை
எல்லாவற்றையும் கொடுக்க சொன்னார்கள். எதுவுமே இல்லாமல் வந்திருந்த எனக்கு
பேரதிர்ச்சி உடனே அறைக்குச் சென்று எடுத்து வருகிறேன் என்று வெளியே வந்தேன்.
என் நேரம் ஒரு டாக்சி கூட கிடைக்கவில்லை. மெதுவாக நடந்து செல்லும்போது
ஆப்பிரிக்கன் ஈஸ்டர்ன் தென்பட்டது. உள்ளே நுழைந்து இரண்டு புட்டிகள் வாங்கி
தொலைந்துபோனதை கொண்டாடிவிடலாம் என்று மனம் கணக்கு போட்ட நொடியில்
ஆவோ பாய் என்ற எனக்கு தெரிந்த இந்தி வார்த்தையில் ஒரு பாகிஸ்தானி டாக்சிகாரன்
அழைத்தான். போய் திரும்ப அழைத்து வர அவனுடன் இந்தியில் கதைத்து (ஆம் இந்தி)
அறை வந்தபோது ரசீது எங்கு வைத்தேன் என்பது மறந்துபோனது. கட்டிலையே புரட்டி
அடியில் இருந்த பேப்பரை எடுத்தால் ரசீதாக இருந்தது. மொபைலே கிடைத்த சந்தோஷம்
சீரியல் எண்ணும் அதிலேயே எழுதி இருந்தது.
மறுபடியும் அதே போலிஸ் ஸ்டேஷன். அவர்கள் கொடுத்த பாரத்தில் விடைகளை
நிரப்ப சொன்னார்கள். பேனா எடுத்து வரவில்லை. சூன்யமான முகத்துடன் அந்த
தாடி போலிசை பார்த்தேன். நம் ஊர்களிலாவது ஒருமீட்டர் செருப்பு தைக்கும் நூலில்
பேனாவை இறுக்கமாக கட்டி வைத்திருப்பார்கள். இங்கே அதுவும் இல்லை. பக்கத்தில்
நின்றிருந்த ஒரு சூடானியரிடம் கெஞ்சி வாங்கி நிரப்பி ரசீதின் நகல், அடையாள அட்டை நகல், எல்லாவற்றையும் இணைத்து கொடுத்தேன்.
இவ்வளவு சிரமத்துக்கு இடையில் கொடுத்தபோது அதை இடக்கையால் வாங்கி பிரித்து
கூட பார்க்காமல் ஓரமாக வைத்துவிட்டார் அந்த கனவான் இப்படியாகும் என்று தெரிந்து
இருந்தால் நானே புலனாய்வில் இறங்கி திருடனுக்கு வலை விரித்திருப்பேன். வெளியே
வந்து காவல் நிலையத்திற்கு பின்னால் இருந்த ஆப்பிரிக்கன் ஈஸ்டர்ன் கிளையினுள்
நுழையப்போனேன். அப்போதுதான் வேலை நேரம் முடிந்து கதவை அடைத்தார்கள்.
"ஐயா கருணையாக ஐந்து நிமிடத்தை தாருங்கள்" என்று என்று ஏலம் விட்டு படிப்படியாக
நான்கு, மூன்று, இரண்டு என்று கடைசியாக ஒருநிமிடம் கூட திறக்க முடியாது என்று
சொல்லி கதவை அடைத்து விட்டார் அந்த கறார் ஊழியர்.
தொலைந்து போனது கிடைக்கும் வரை தற்காலிகமாவது ஒரு சிம்கார்டு இருந்தால்
நல்லது என்று அதை வாங்க சென்றேன். அந்த மெகாமாலில் இதுவரை ஆங்கிலத்தில்
வந்திராத ஆங்கிலப் படங்கள் எல்லாம் விலைக்கு இருந்தன. அய்யா இது எல்லாம்
எந்த நூற்றாண்டில் வெளிவந்த படங்கள் என்று கேட்கலாம் போல இருந்தது.
இந்த பிலிப்பைன் தேசத்து பிகர்கள் பணம் எண்ணி கல்லாபெட்டியில் போடுவதற்கும்,
தொலைபேசிக்கு பதில் சொல்லவும் மட்டும் பிறந்தவர்களா என்ற சந்தேகம் அடிக்கடி
எனக்கு ஏற்படுவதுண்டு. கல்லாக்களில் நீக்கமற வெள்ளை நிற பிலிப்பினி பிகர்கள்
பொம்மைகள் போல அமர்ந்திருந்தன.
வயிறு பசித்தது. எங்காவது காரமாக உள்ளே தள்ளவேண்டும் போல இருந்தது. நேராக
தென்னிந்திய உணவு விடுதி நோக்கி சென்றேன். "இப்பதான் ரெடியாகிட்டு இருக்குங்க"
இட்லி தோசை வேணா சூடா கிடைக்கும் என்றார்கள். சரி எதாச்சும் கொடு என்றேன்.
போனில் பேசியபடியே ஒருவன் என் அருகில் உட்கார்ந்தான். புதிதாக வந்தவன் போல
ஊருக்கு போன் பண்ணி பிஸ்து காமித்துக் கொண்டிருந்தான் நடு நடுவே "ஆமா...
இல்லயா பின்ன.." என்று வேறு இந்தநேரத்தில் என் கையில் டுபாக்கி இருந்தால்
ரோட்டில் போன் பேசி செல்லும் அனைவர் வாயிலும் குறிபார்த்து சுடுவேன்.
போனை ஒரு வினாடி நிறுத்திவிட்டு "அண்ணே எனக்கு ஒரு ஆவூ" என்றான் அந்த
அண்ணாரும் "ஒண்ணே ஒன்னு போதுமா கண்ணு" என்று திருப்பி கேட்டார். இவன்
சைகையாலே பதில் அளித்தான். (இல்லயா பின்ன IST லைன் இல்லா) என்னால்
ஆர்வத்தை அடக்க முடியவில்லை போன் பேசிக்கொண்டிருந்தவனிடம் "ஏங்க ஆவூ"
என்றால் என்ன என்று கேட்டேன். ஆவூன்னா ஆனியன் ஊத்தாப்பம் என்ற தன் அரிய
சுருக்கு சொல்லை சொன்னார்.
"அப்ப சாதா வூத்தப்பத்த என்னன்னு சொல்விங்க? சாவூன்னா? என்று கேட்டேன். வேறு
இடம் பார்த்து உட்கார்ந்து கொண்டு ஆவூவை அவசரமாக சாப்பிட்டுவிட்டு வெளியேறினான்.
அறைக்கும் திரும்பும் வழியில் டாக்சியில் என் பக்கத்தில் இருந்தவர். என் மொபைல்
மாடல் போலவே வைத்திருந்தார். (Sony ericson k800i) அப்படியே புடுங்கிகிட்டு
கார்லருந்து குதிச்சிறலாமான்னு தோன்றியது. போனையே வெறித்து பார்க்க அவர்
பேண்டின் உள்பாக்கெட்டில் போட்டு பத்திரப்படுத்திவிட்டார்.
கடந்த ஒருவாரமாக எண்களை மொபைல் போனில் சேமிக்காமல் மனதில் மனனம்
செய்வது என்று முடிவுசெய்து சேமிக்காமல் விட்டுவிடுகிறேன். ஆனால் ஒன்றிரண்டு
தவிர மனனம் ஆக மாட்டேன் என்கிறது. தூங்கும்போது நிறைய எண்கள் கனவில்
வருகிறது, கார் நம்பர்கள் குறுக்கே வந்து குழப்பமளிக்கிறது, திடிரென்று என்
டெலிபோன் எக்ஸ்டென்சன் மறந்து போனது, உச்சகட்டமாக புதிதாக வாங்கிய எண்
என்னவென்று தெரியவில்லை. அலுவலக போனில் இருந்து 100 மைல் தள்ளி
இருந்த ஒருவருக்கு அழைத்து எண் உலாபேசி எண் என்னவென்று சொல்ல முடியுமா?
என்று கேட்டேன்.
"அண்ணே என்னண்ணே ஆச்சு? கவலபடாதிங்க எல்லாம் சரியாயிரும்..." நம்பர்
சொல்றேன் குறிச்சுக்கங்க என்று சொல்லி நம்பர் சொன்னார்.
சிறுவயதில் உறவுக்காரர்கள் வீட்டு டெலிபோன் எண் எல்லாம் டாண் டாண் என்று
சொல்வேன். மொபைல் வந்ததிலிருந்து மூளை என்ற வஸ்துவை உபயோகபடுத்தாமல்
விட்டதினால் துருப்பிடித்து விட்டது.

என்
எதிரே
எண்களின்
குவியலாக உள்ளது
எந்த எண்ணிலும் என்
எண்கள் இல்லை எதிரில்
உள்ள கார் எண்ணின் கூட்டுத்தொகை
என் காதலி வீட்டு எண்ணை ஒத்திருக்கிறது.
எங்கெங்கு காணினும் எண்களடா தம்பி எண்களடா
எத்தனை கோடி எண்கள் வைத்தாய் எங்கள் இறைவா..??
இதுக்கு பேர்தான் படிக்கட்டு கவுஜை.
Saturday, January 06, 2007
ஓசியில சூனியம் வெச்சிக்கறது இப்படி!!!
கொஞ்ச நாளைக்கு முன்னாடி (மூணு மாசம் இருக்குங்க) வழக்கம்போல
ஒரு விடுமுறை நாளில் ஊர சுத்திட்டு தாமதமா வீட்டாண்ட போனேன்.
கதவை திறக்கறதுக்கு பாத்த வாசப்படில ஒரு அழகான நீலக்கலர் பை
இருக்கு எவனாவது தவற விட்டுட்டு போயிட்டானா, இல்ல வேற ஏதாவது
மேட்டரான்னு ஒண்ணும்புரியாம பிரிச்சிதான் பாத்துடுவோம்னு ஒரு ஆர்வத்துல
பிரிச்சி பாத்துட்டேன்.
அட ஆச்சரியம் எங்க கம்பெனி(DOVE) புதுசா ஒரு ஷாம்பு தயாரிச்சிருக்கு
இதை ஒரு முறை உபயோகிச்சி பாருங்க. முற்றிலும் இலவசம் பின் குறிப்பா
இதை விக்க கூடாதுன்னு போட்டுருந்துச்சி. தோ பார்றா இத்தனை பேரு
இந்த ரூம்ல தங்கி இருக்காங்க நம்ம கண்ணுல மாட்டிடுச்சு ஏதோ நம்க்கும்
லக்கு இருக்கு போலருக்குன்னு நினைச்சிகிட்டே மோந்து பாத்தேன்.
பரவால்ல நல்லாதான் இருக்கு. ஒரு மாசத்துக்கு ஷாம்பு பிரச்சினை இல்ல.
75 மில்லி ஓசில கிடைக்குதே. அதுவும் பிரபலமான கம்பெனி. நாம கீழ
குனிஞ்சி எடுக்கறத வேற எவனாவது பாத்தானான்னு ஒரு நோட்டம்
விட்டேன். எவனும் பாக்கல.
அட இதென்னடா ஆச்சரியமா இருக்குதுன்னு பாத்தா ஒவ்வொரு ப்ளாட்
வாசல்லயும் ஒரு நீலக்கலர் பை இருக்குது. விடிஞ்சி பாத்தா மக்களுக்கு
சர்ப்ரைசா இருக்கும்னு ஒவ்வொரு வீட்டு வாசல்லயும் வெச்சிட்டு
போயிருக்கான். அட கேணப்பசங்களா எவண்டா இந்த மாதிரியெல்லாம்
ஐடியா போடறது? அதுவும் நான் இருக்கற பில்டிங்ல. சரி வெளஞ்சது
வெள்ளாமைன்னு. ரெண்டு ப்ளோர் சுத்தி ஒரு இருவது பை தேறுச்சு.
எல்லாத்தையும் எடுத்திட்டு வந்து ரூம்ல வெச்சிட்டேன். அப்புறம் ஒரு
வாரமா கமகமக்கும் குளியலோட ஒரே சந்தோஷமாதான் போச்சு. அப்புறம்
தான் தெரிஞ்சது நம்மள கேணப் பசங்களாக்கிட்டங்கன்னு. அட அதை
ஏன் கேக்குறிங்க! தலைல கை வெச்சாவே கொத்து கொத்தா முடி
கொட்டுது. ஓசில கெடச்சதுன்னு கொஞ்சம் ஓவராதான் விளையாடிட்டோமோ?
அப்படின்னு ஒரு யோசனை. சரி இது வேலைக்காகாதுன்னு தூக்கி தூர
வெச்சிட்டேன். கொஞ்சநாள் உபயோகிக்காம இருந்ததுல கொஞ்சம்
முடி கொட்றது கொறஞ்சிடுச்சி. ஆஹா விளம்பரன்ற பேர்ல சொட்டையாக்க
பாத்தானுங்களே. நல்ல வேளை சுதாரிப்பா இருந்ததால தலைக்கு வந்தது
தலை முடில கொஞ்சம் தூக்கிடுச்சி.
என்ன மாதிரி வலை விறிக்கறானுங்க இந்த கம்பெனிகாரனுங்க. அன்னிக்கு நாம
எடுத்தது ரெண்டு ப்ளோர்ல மட்டும்தான் இன்னும் அஞ்சு ப்ளோர்ல எடுக்கலன்னா
அந்தந்த வீட்டுக்காரனுங்களேதான் எடுத்து யூஸ் பண்ணியிருப்பாங்க ஒருவேளை
அவங்களுக்கும் முடி கொட்டுதான்னு பாத்தேன் ஒண்ணும் புரிஞ்சிக்க முடியல.
சரி நம்மள டெஸ்ட் பண்ணிகிட்ட மாதிரி நாம யாரயாச்சும் பண்ணிறனும். நம்ம
பில்டிங் வாட்ச்மேன் சுல்தான் அவர்மேல பாய்ச்சிற வேண்டியதுதான். ச்ச்சே
வேணாம் ஏற்கனவே பாதி வழுக்கை, மேல பாவம் சேக்க வேணாம். சரி
சோதனைன்னு வந்துட்ட பிறகு வேதனைக்கு இடமில்லன்னு முடிவெடுத்தேன்.
என்ன சுல்தான் பாய் தலையெல்லாம் சிக்கு புடிச்சா மாதிரி இருக்கே , ஷாம்பு
போட்டு குளிக்கறதில்லயான்னு ஒரு பிட்டை போட்டேன். இல்லிங்க தம்பி
எப்படி குளிச்சாலும் இப்படிதான் இருக்கு ஒண்ணும் பண்ணிக்க முடிலன்னாரு.
நம்மகிட்ட ஒரு ஷாம்பு கெடச்சிருக்கு சூப்பரா இருக்கும் போட்டு
பாருங்க சும்மா கலகலன்னு ஆயிடும்னேன். எங்க குடுங்க பாப்போம்னாரு
நானும் கொண்டு போய் குடுத்தேன். சிரிச்சிகிட்டே அட இதுவா தம்பி
இது என்கிட்ட ஏற்கனவே நிறைய இருக்கு அதோ அங்க பாருங்க அங்க
அடுக்கி வெச்சிருக்கேன்னாரு. "சூப்பர் மாட்கெட்ல" அடுக்கி வெச்ச மாதிரி
அடுக்கி வெச்சிருக்காரு. ஆஹ்ஹா மீதி மூணு ப்ளோர்ல இந்தாளுதான்
சுட்டுருக்கான் போலருக்கு. நல்லா இருசாமின்னு வாழ்த்தி வந்துட்டேன்.
ச்சே எஸ்கேப் ஆயிட்டாரே. சரி அடுத்த ஆள பாக்க வேண்டியதுதான்
இந்த மாதிரி இக்கட்டான சூழ்நிலைலதான் நம்மள பாக்க நண்பர் ஒருத்தர்
வந்தாரு. வந்தவர வெறுங்கையோட அனுப்பக்கூடாதுன்னு ரெண்டு ஷாம்பு
டப்பா குடுத்தேன். அவரும் கொழப்பத்தோட வாங்கிட்டு போயிட்டாரு.
ரெண்டு வாரம் கழிச்சி போன் பண்ணாரு அருமை நண்பர்.
எலேய் நாதாறி! என்ன எழவு ஷாம்புடா அது? என் தலைல பாதி முடி
கொட்டிடுச்சி. நான் உனக்கு என்னடா பாவம் பண்ணேன். எனக்கு
இன்னும் கல்யாணம் கூட ஆகல இப்பதான் பொண்ணு போட்டொ
அனுப்பியிருக்காங்க. இப்படி பண்ணிட்டியேடான்னு.

அது இல்லிங்க நண்பா! க்ளைமேட் சேஞ்ச் ஆச்சில்ல அதான் முடி கொட்டுது
போலருக்குன்னேன்.
அந்த வெண்ணெ எங்களுக்கும் தெரியும்னு சொல்லிட்டு அடுத்து நான் பேச
வாயெடுக்ககும்போதே போன கட் பண்ணிட்டாரு.
நம்ம "தல"ய விட அவர் "தல" ரொம்ப வீக்கா இருக்குமோ!
எது எப்படியோ கெட்ட ஷாம்புன்னு உறுதியாகிடுச்சி! சுத்து வட்டத்து
மக்கள உஷார் பண்ணிறணும்.
இந்த சம்பவம் என்ன சொல்லுதுன்னா! கண்ட கண்ட ஷாம்பு போட்டு
முடிய கெடுத்துக்காதிங்க. மீரா சீகைக்காய் உபயொகப்படுத்துங்க.
பாதிக்கப்பட்டவன் நான் சொல்றேன்.
திஸ்கி : இன்னும் ரெண்டு மூணு ஷாம்பு மிச்சமிருக்கு வேணுன்றவங்க
பின்னூட்டதில் தெரிவிக்கலாம். :))))
ஒரு விடுமுறை நாளில் ஊர சுத்திட்டு தாமதமா வீட்டாண்ட போனேன்.
கதவை திறக்கறதுக்கு பாத்த வாசப்படில ஒரு அழகான நீலக்கலர் பை
இருக்கு எவனாவது தவற விட்டுட்டு போயிட்டானா, இல்ல வேற ஏதாவது
மேட்டரான்னு ஒண்ணும்புரியாம பிரிச்சிதான் பாத்துடுவோம்னு ஒரு ஆர்வத்துல
பிரிச்சி பாத்துட்டேன்.
அட ஆச்சரியம் எங்க கம்பெனி(DOVE) புதுசா ஒரு ஷாம்பு தயாரிச்சிருக்கு
இதை ஒரு முறை உபயோகிச்சி பாருங்க. முற்றிலும் இலவசம் பின் குறிப்பா
இதை விக்க கூடாதுன்னு போட்டுருந்துச்சி. தோ பார்றா இத்தனை பேரு
இந்த ரூம்ல தங்கி இருக்காங்க நம்ம கண்ணுல மாட்டிடுச்சு ஏதோ நம்க்கும்
லக்கு இருக்கு போலருக்குன்னு நினைச்சிகிட்டே மோந்து பாத்தேன்.
பரவால்ல நல்லாதான் இருக்கு. ஒரு மாசத்துக்கு ஷாம்பு பிரச்சினை இல்ல.
75 மில்லி ஓசில கிடைக்குதே. அதுவும் பிரபலமான கம்பெனி. நாம கீழ
குனிஞ்சி எடுக்கறத வேற எவனாவது பாத்தானான்னு ஒரு நோட்டம்
விட்டேன். எவனும் பாக்கல.
அட இதென்னடா ஆச்சரியமா இருக்குதுன்னு பாத்தா ஒவ்வொரு ப்ளாட்
வாசல்லயும் ஒரு நீலக்கலர் பை இருக்குது. விடிஞ்சி பாத்தா மக்களுக்கு
சர்ப்ரைசா இருக்கும்னு ஒவ்வொரு வீட்டு வாசல்லயும் வெச்சிட்டு
போயிருக்கான். அட கேணப்பசங்களா எவண்டா இந்த மாதிரியெல்லாம்
ஐடியா போடறது? அதுவும் நான் இருக்கற பில்டிங்ல. சரி வெளஞ்சது
வெள்ளாமைன்னு. ரெண்டு ப்ளோர் சுத்தி ஒரு இருவது பை தேறுச்சு.
எல்லாத்தையும் எடுத்திட்டு வந்து ரூம்ல வெச்சிட்டேன். அப்புறம் ஒரு
வாரமா கமகமக்கும் குளியலோட ஒரே சந்தோஷமாதான் போச்சு. அப்புறம்
தான் தெரிஞ்சது நம்மள கேணப் பசங்களாக்கிட்டங்கன்னு. அட அதை
ஏன் கேக்குறிங்க! தலைல கை வெச்சாவே கொத்து கொத்தா முடி
கொட்டுது. ஓசில கெடச்சதுன்னு கொஞ்சம் ஓவராதான் விளையாடிட்டோமோ?
அப்படின்னு ஒரு யோசனை. சரி இது வேலைக்காகாதுன்னு தூக்கி தூர
வெச்சிட்டேன். கொஞ்சநாள் உபயோகிக்காம இருந்ததுல கொஞ்சம்
முடி கொட்றது கொறஞ்சிடுச்சி. ஆஹா விளம்பரன்ற பேர்ல சொட்டையாக்க
பாத்தானுங்களே. நல்ல வேளை சுதாரிப்பா இருந்ததால தலைக்கு வந்தது
தலை முடில கொஞ்சம் தூக்கிடுச்சி.
என்ன மாதிரி வலை விறிக்கறானுங்க இந்த கம்பெனிகாரனுங்க. அன்னிக்கு நாம
எடுத்தது ரெண்டு ப்ளோர்ல மட்டும்தான் இன்னும் அஞ்சு ப்ளோர்ல எடுக்கலன்னா
அந்தந்த வீட்டுக்காரனுங்களேதான் எடுத்து யூஸ் பண்ணியிருப்பாங்க ஒருவேளை
அவங்களுக்கும் முடி கொட்டுதான்னு பாத்தேன் ஒண்ணும் புரிஞ்சிக்க முடியல.
சரி நம்மள டெஸ்ட் பண்ணிகிட்ட மாதிரி நாம யாரயாச்சும் பண்ணிறனும். நம்ம
பில்டிங் வாட்ச்மேன் சுல்தான் அவர்மேல பாய்ச்சிற வேண்டியதுதான். ச்ச்சே
வேணாம் ஏற்கனவே பாதி வழுக்கை, மேல பாவம் சேக்க வேணாம். சரி
சோதனைன்னு வந்துட்ட பிறகு வேதனைக்கு இடமில்லன்னு முடிவெடுத்தேன்.
என்ன சுல்தான் பாய் தலையெல்லாம் சிக்கு புடிச்சா மாதிரி இருக்கே , ஷாம்பு
போட்டு குளிக்கறதில்லயான்னு ஒரு பிட்டை போட்டேன். இல்லிங்க தம்பி
எப்படி குளிச்சாலும் இப்படிதான் இருக்கு ஒண்ணும் பண்ணிக்க முடிலன்னாரு.
நம்மகிட்ட ஒரு ஷாம்பு கெடச்சிருக்கு சூப்பரா இருக்கும் போட்டு
பாருங்க சும்மா கலகலன்னு ஆயிடும்னேன். எங்க குடுங்க பாப்போம்னாரு
நானும் கொண்டு போய் குடுத்தேன். சிரிச்சிகிட்டே அட இதுவா தம்பி
இது என்கிட்ட ஏற்கனவே நிறைய இருக்கு அதோ அங்க பாருங்க அங்க
அடுக்கி வெச்சிருக்கேன்னாரு. "சூப்பர் மாட்கெட்ல" அடுக்கி வெச்ச மாதிரி
அடுக்கி வெச்சிருக்காரு. ஆஹ்ஹா மீதி மூணு ப்ளோர்ல இந்தாளுதான்
சுட்டுருக்கான் போலருக்கு. நல்லா இருசாமின்னு வாழ்த்தி வந்துட்டேன்.
ச்சே எஸ்கேப் ஆயிட்டாரே. சரி அடுத்த ஆள பாக்க வேண்டியதுதான்
இந்த மாதிரி இக்கட்டான சூழ்நிலைலதான் நம்மள பாக்க நண்பர் ஒருத்தர்
வந்தாரு. வந்தவர வெறுங்கையோட அனுப்பக்கூடாதுன்னு ரெண்டு ஷாம்பு
டப்பா குடுத்தேன். அவரும் கொழப்பத்தோட வாங்கிட்டு போயிட்டாரு.
ரெண்டு வாரம் கழிச்சி போன் பண்ணாரு அருமை நண்பர்.
எலேய் நாதாறி! என்ன எழவு ஷாம்புடா அது? என் தலைல பாதி முடி
கொட்டிடுச்சி. நான் உனக்கு என்னடா பாவம் பண்ணேன். எனக்கு
இன்னும் கல்யாணம் கூட ஆகல இப்பதான் பொண்ணு போட்டொ
அனுப்பியிருக்காங்க. இப்படி பண்ணிட்டியேடான்னு.
அது இல்லிங்க நண்பா! க்ளைமேட் சேஞ்ச் ஆச்சில்ல அதான் முடி கொட்டுது
போலருக்குன்னேன்.
அந்த வெண்ணெ எங்களுக்கும் தெரியும்னு சொல்லிட்டு அடுத்து நான் பேச
வாயெடுக்ககும்போதே போன கட் பண்ணிட்டாரு.
நம்ம "தல"ய விட அவர் "தல" ரொம்ப வீக்கா இருக்குமோ!
எது எப்படியோ கெட்ட ஷாம்புன்னு உறுதியாகிடுச்சி! சுத்து வட்டத்து
மக்கள உஷார் பண்ணிறணும்.
இந்த சம்பவம் என்ன சொல்லுதுன்னா! கண்ட கண்ட ஷாம்பு போட்டு
முடிய கெடுத்துக்காதிங்க. மீரா சீகைக்காய் உபயொகப்படுத்துங்க.
பாதிக்கப்பட்டவன் நான் சொல்றேன்.
திஸ்கி : இன்னும் ரெண்டு மூணு ஷாம்பு மிச்சமிருக்கு வேணுன்றவங்க
பின்னூட்டதில் தெரிவிக்கலாம். :))))
Subscribe to:
Posts (Atom)
